انتظار واقعی؛ از آرزو تا مسئولیت

انتظار واقعی؛ از آرزو تا مسئولیت

انتظار فرج تنها به معنای چشم‌به‌راه بودن و دعا کردن نیست؛ انتظار واقعی، با مسئولیت‌پذیری و اصلاح رفتار همراه است. کسی که به آینده‌ای سرشار از عدالت امید دارد، باید در زندگی امروز خود نیز تا حد توان با ظلم، دروغ، بی‌انصافی و بی‌تفاوتی مقابله کند. نمی‌توان از جامعه‌ای پاک و عادلانه سخن گفت، اما در روابط روزمره حقوق دیگران را نادیده گرفت.در روایات اسلامی، انتظار جایگاهی ارزشمند دارد؛ با این حال، نباید آن را بهانه‌ای برای کنار گذاشتن تلاش و اصلاح جامعه دانست. منتظر حقیقی می‌کوشد خانواده، محیط کار و اجتماع خود را بهتر کند؛ به نیازمند کمک می‌کند، در انجام وظیفه کوتاهی نمی‌کند و در برابر نادرستی‌ها بی‌تفاوت نمی‌ماند.انتظار سازنده، امید را به حرکت تبدیل می‌کند. هر رفتار درست، هر قدم برای گسترش عدالت و هر تلاشی برای کاهش رنج دیگران می‌تواند بخشی از آمادگی اخلاقی برای آینده‌ای بهتر باشد. بنابراین، پرسش مهم این نیست که فقط چه زمانی فرج فرا می‌رسد؛ بلکه این است که ما امروز برای بهتر شدن خود و جامعه چه می‌کنیم.

منبع: قرآن کریم، سوره رعد، آیه ۱۱؛ نعمانی، کتاب الغیبة، باب روایات انتظار (با توجه به تفاوت نقل‌ها).