شب نامه شب های دلتنگی : مفاتیح الجنان ( دعای افتتاح )
دل که تنگ باشد و دستت به جایی بند نباشد؛
میفتی به قربان صدقه‌های عاشقانه،
و شِکوِه‌های دوری،
و آسیب‌هایی که در این فراق احاطه‌ات کرده،
و نگرانی از دور افتادن‌ها و جدا شدن‌های کشنده …
شب‌های ماه رمضان، انگار شب‌های دلتنگی باید باشد،
که هر شب دعوت مان کرده‌اند به سفرۀ افتتاح ….
در هر شب از ماه رمضان بخواند:
اَللّٰهُمَّ إِنّی أَفْتَتِحُ الثَّناءَ بِحَمْدِکَ
خداوندا! ستایش تو را با حمد و سپاست آغاز می‌کنم ،
وَأَنْتَ مُسَدِّدٌ لِلصَّوَابِ بِمَنِّکَ،
و تویی که به لطف و بخشش خویش، به راستی و درستی راهنمایی می‌کنی.
وَأَیْقَنْتُ أَنَّکَ أَنْتَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِینَ فِی مَوْضِعِ الْعَفْوِ وَالرَّحْمَهِ،
و یقین دارم که در جایگاه عفو و رحمت تو مهربان‌ترین مهربانانی ،
وَأَشَدُّ الْمُعَاقِبِینَ فِی مَوْضِعِ النَّکَالِ وَالنَّقِمَهِ،
و در جایگاه مجازات و کیفر، سخت‌ترین عقوبت‌کنندگان هستی،
وَأَعْظَمُ الْمُتَجَبِّرِینَ فِی مَوْضِعِ الْکِبْرِیَاءِ وَالْعَظَمَهِ.
و در مقام بزرگی و عظمت، برترین قدرتمندان و فرمانروایان جهانی.
اللّٰهُمَّ أَذِنْتَ لِی فِی دُعَائِکَ وَمَسْأَلَتِکَ،
خداوندا، تو خود به من اجازه دادی که تو را بخوانم و حاجاتم را از تو بخواهم.
فَاسْمَعْ یَا سَمِیعُ مِدْحَتِی،
پس ستایشم را بشنو، ای شنوا؛
وَأَجِبْ یَا رَحِیمُ دَعْوَتِی،
و دعایم را اجابت کن، ای مهربان،
وَأَقِلْ یَا غَفُورُ عَثْرَتِی،
و ای بخشندهٔ خطاپوش، لغزش مرا ببخش و نادیده بگیر.
فَکَمْ یَا إِلَهِی مِنْ کُرْبَهٍ قَدْ فَرَّجْتَها،
محبوب من! چه بسیار سختی‌هایی که گره آنها را گشودی،
وَهُمُومٍ قَدْ کَشَفْتَهَا،
و چه اندوه‌هایی که از دل زدودی؛
وَعَثْرَهٍ قَدْ أَقَلْتَهَا،
چه لغزش‌ها که از آن در گذشتی،
وَرَحْمَهٍ قَدْ نَشَرْتَهَا،
و چه باران رحمتی که باریدی،
وَحَلْقَهِ بَلَاءٍ قَدْ فَکَکْتَهَا،
و چه زنجیرهای بلایی که از هم گسستی.
الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِی لَمْ یَتَّخِذْ صَاحِبَهً وَلَا وَلَداً
همۀ حمد و ستایش از آنِ خدایی است که نه همسری اختیار کرده است و نه فرزندی،
﴿وَلَمْ یَکُنْ لَهُ شَرِیکٌ فِی الْمُلْکِ وَلَمْ یَکُنْ لَهُ وَلِیٌّ مِنَ الذُّلِّ وَکَبِّرْهُ تَکْبِیراً﴾؛
همان که در فرمانروایی‌اش شریکی ندارد و هرگز دچار خواری نمی‌شود تا به یاری‌گری نیاز داشته باشد؛ پس او را به شایستگی و بسیار بزرگ بدار.
الْحَمْدُ لِلّٰهِ بِجَمِیعِ مَحَامِدِهِ کُلِّهَا، عَلَى جَمِیعِ نِعَمِهِ کُلِّهَا.
همۀ حمد و سپاس خدای را با تمام ستایش‌هایش، در برابر تمام نعمت‌هایش.
الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِی لَا مُضَادَّ لَهُ فِی مُلْکِهِ، وَلَا مُنَازِعَ لَهُ فِی أَمْرِهِ.
همۀ حمد و سپاس خدای را که در فرمانروایی رقیبی ندارد و در تدبیر کارهایش ستیزه‌جویی برای او نیست.
الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِی لَا شَرِیکَ لَهُ فِی خَلْقِهِ، وَلَا شَبِیهَ لَهُ فِی عَظَمَتِهِ.
همۀ حمد و سپاس خدای را که در آفرینش، شریکی برای او متصور نیست و در شکوه و عظمت، هیچ مانندی ندارد.
الْحَمْدُ لِلّٰهِ الْفَاشِی فِى الْخَلْقِ أَمْرُهُ وَحَمْدُهُ،
همۀ حمد و سپاس خدای را که فرمان و سپاس‌گزاری او در میان آفریدگانش آشکار و جاری است؛
الظَّاهِرِ بِالْکَرَمِ مَجْدُهُ، الْبَاسِطِ بِالْجُودِ یَدَهُ،
آن که بزرگواری‌اش با کرامت او هویداست و دست بخشندگی‌اش به جود و سخاوت گشوده است.
الَّذِی لَا تَنْقُصُ خَزَائِنُهُ،
خدایی که گنجینه‌هایش هرگز کاستی نمی‌پذیرد
وَلَا تَزِیدُهُ[1] کَثْرَهُ الْعَطَاءِ إِلّا جُوداً وَکَرَماً
و بخشش بسیار، جز بر جود و کرمش نمی‌افزاید؛
إِنَّهُ هُوَ الْعَزِیزُ الْوَهَّابُ.
چرا که او همان توانمند شکست‌ناپذیر و بسیار بخشایشگر است.
اللّٰهُمَّ إِنّی أَسْأَلُکَ قَلِیلاً مِنْ کَثِیرٍ،
خدایا! من از تو اندکی از بسیار را می‌طلبم؛
مَعَ حَاجَهٍ بِى إِلَیْهِ عَظِیمَهٍ وَغِنَاکَ عَنْهُ قَدِیمٌ
با آنکه نیاز من به آن، بسیار بزرگ است و بی‌نیازی تو از آن، دیرینه و همیشگی.
وَهُوَ عِنْدِی کَثِیرٌ، وَهُوَ عَلَیْکَ سَهْلٌ یَسِیرٌ؛
آنچه می‌خواهم، پیش من بسیار بزرگ و باارزش است، اما برای تو بسیار ساده و آسان است.
اللّٰهُمَّ إِنَّ عَفْوَکَ عَنْ ذَنْبِی، وَتَجاوُزَکَ عَنْ خَطِیئَتِی،
خداوندا! اینکه از گناهم درگذشتی، و بر خطاهایم چشم پوشیدی
وَصَفْحَکَ عَنْ ظُلْمِی، وَسَتْرَکَ عَلَى قَبِیحِ عَمَلِی،
و از ستمی که روا داشتم گذشت کردی، و بر کردار زشتم پرده کشیدی،
وَحِلْمَکَ عَنْ کَثِیرِ جُرْمِی عِنْدَ مَا کانَ مِنْ خَطَإی وَعَمْدِی
و در برابر گناهان بی‌شمارم _ چه آنها که به اشتباه انجام دادم و چه آنها که از روی عمد بود _ بردباری نشان دادی؛
أَطْمَعَنِی فِی أَنْ أَسْأَلَکَ مَا لَا أَسْتَوْجِبُهُ مِنْکَ
همه و همه مرا به طمع انداخت تا چیزی را از تو بخواهم که شایستگی‌اش را ندارم.
الَّذِی رَزَقْتَنِی مِنْ رَحْمَتِکَ، وَأَرَیْتَنِی مِنْ قُدْرَتِکَ، وَعَرَّفْتَنِی مِنْ إِجابَتِکَ،
همان رحمتت که روزی‌ام کردی، و قدرتت که به من نشان دادی، و اجابتت که به من شناساندی؛
فَصِرْتُ أَدْعُوکَ آمِناً، وَأَسْأَلُکَ مُسْتَأْنِساً لَا خَائِفاً وَلَا وَجِلاً،
پس دیگر با اطمینان صدایت می‌زنم و با انس و صمیمیت و بدون آنکه بترسم یا هراسی داشته باشم، از تو درخواست می‌کنم؛
مُدِلّاً عَلَیْکَ فِیمَا قَصَدْتُ فِیهِ إِلَیْکَ،
و حتی در آنچه به خاطرش به سوی تو آمده‌ام، با ناز و دلال بر تو روی می‌آورم.
فَإِنْ أَبْطَأَ عَنِّی عَتَبْتُ بِجَهْلِی عَلَیْکَ،
اگر در برآوردن حاجتم تأخیری افتاد، از سر نادانی بر تو خرده گرفتم،
وَلَعَلَّ الَّذِی أَبْطَأَ عَنِّی هُوَ خَیْرٌ لِی لِعِلْمِکَ بِعَاقِبَهِ الْأُمُورِ،
در حالی که شاید این درنگ به سود من بوده باشد؛ چرا که تو به سرانجام کارها آگاهی.
فَلَمْ أَرَ مَوْلىً کَرِیماً أَصْبَرَ عَلَى عَبْدٍ لَئِیمٍ مِنْکَ عَلَیَّ، یَا رَبِّ،
پروردگار من! هرگز مولای کریمی ندیدم که بر بندۀ پستی چون من، چنین صبور باشد.
إِنَّکَ تَدْعُونِی فَأُوَلِّی عَنْکَ،
تو مرا می‌خوانی و من از تو رو می‌گردانم؛
وَتَتَحَبَّبُ إِلَیَّ فَأَتَبَغَّضُ إِلَیْکَ،
تو به من محبت می‌کنی و من با تو دشمنی می‌کنم؛
وَتَتَوَدَّدُ إِلَیَّ فَلَا أَقْبَلُ مِنْکَ کَأَنَّ لِیَ التَّطَوُّلَ عَلَیْکَ؛
تو با من دوستی می‌ورزی و من نمی‌پذیرم؛ گویی که منّتی بر تو دارم!
فَلَمْ یَمْنَعْکَ ذَلِکَ مِنَ الرَّحْمَهِ لِی وَالْإِحْسَانِ إِلَیَّ،
اما این سرکشی‌ها، تو را از رحمت و احسان بر من بازنداشت
وَالتَّفَضُّلِ عَلَیَّ بِجُودِکَ وَکَرَمِکَ،
و از بخشش افزون جود و کرمت بر من نکاست.
فَارْحَمْ عَبْدَکَ الْجَاهِلَ
پس بر این بندۀ نادانت رحم کن
وَجُدْ عَلَیْهِ بِفَضْلِ إِحْسَانِکَ إِنَّکَ جَوَادٌ کَرِیمٌ.
و با فزونی احسانت بر او ببخش، که تو بخشنده و بزرگواری.
الْحَمْدُ لِلّٰهِ مَالِکِ الْمُلْکِ، مُجْرِی الْفُلْکِ، مُسَخِّرِ الرِّیَاحِ،
ستایش مخصوص خدایی است که مالک هستی است؛روان‌کنندۀ کشتی‌ها، رام‌کنندۀ بادها،
فَالِقِ الْإِصْبَاحِ، دَیَّانِ الدِّینِ، رَبِّ الْعَالَمِینَ.
پدیدآورندۀ سپیده‌دم، داور روز جزا و پروردگار جهانیان.
الْحَمْدُ لِلّٰهِ عَلَى حِلْمِهِ بَعْدَ عِلْمِهِ،
همۀ حمد و ستایش مخصوص خدایی است که با وجود دانایی‌اش (بر گناهان ما) بردباری می‌کند؛
وَالْحَمْدُ لِلّٰهِ عَلَى عَفْوِهِ بَعْدَ قُدْرَتِهِ،
و همۀ حمد و ستایش مخصوص خدایی است که با وجود قدرتمندی‌اش می‌بخشد؛
وَالْحَمْدُ لِلّٰهِ عَلَى طُولِ أَنَاتِهِ فِی غَضَبِهِ وَهُوَ قَادِرٌ عَلَى مَا یُرِیدُ.
و همۀ حمد و ستایش مخصوص خدایی است که در هنگام خشم، بسیار شکیباست، در حالی که بر هر چه اراده کند، تواناست.
الْحَمْدُ لِلّٰهِ خَالِقِ الْخَلْقِ، بَاسِطِ الرِّزْقِ، فَالِقِ الْإِصْبَاحِ،
و همۀ حمد و ستایش مخصوص خدایی است که آفریدگار خلق، گسترانندۀ روزی، شکافندۀ صبح،
ذِى الْجَلَالِ وَالْإِکْرَامِ وَالْفَضْلِ وَالْإِنْعَامِ،
صاحب جلال و بزرگواری و خداوند فضل و بخشندگی است؛
الَّذِی بَعُدَ فَلَا یُرَى، وَقَرُبَ فَشَهِدَ النَّجْوَى، تَبَارَکَ وَتَعَالَى.
خدایی که از فرط دوری دیده نمی‌شود و از شدّت نزدیکی شاهد نجواهای پنهان است؛ بلندمرتبه و بزرگوار است.
الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِی لَیْسَ لَهُ مُنَازِعٌ یُعَادِلُهُ،
و همۀ حمد و ستایش مخصوص خدایی است که نه ستیزه‌جویی دارد که با او برابری کند،
وَلَا شَبِیهٌ یُشَاکِلُهُ، وَلَا ظَهِیرٌ یُعَاضِدُهُ،
نه شبیهی دارد که با او همسان باشد و نه یاوری که او را پشتیبانی کند.
قَهَرَ بِعِزَّتِهِ الْأَعِزَّاءَ،
با عزت خویش بر تمامی قدرتمندان چیره گشت
وَتَواضَعَ لِعَظَمَتِهِ الْعُظَمَاءُ،
و بزرگان در برابر عظمتش فروتنی کردند؛
فَبَلَغَ بِقُدْرَتِهِ مَا یَشَاءُ؛
پس با قدرت خود به هر چه خواست، رسید.
الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِی یُجِیبُنِی حِینَ أُنَادِیهِ،
همۀ حمد و ستایش مخصوص خدایی است که چون صدایش می‌زنم، پاسخم می‌دهد
وَیَسْتُرُ عَلَیَّ کُلَّ عَوْرَهٍ وَأَنَا أَعْصِیهِ،
و هر عیب و زشتی را بر من می‌پوشاند در حالی که من نافرمانی‌اش می‌کنم
وَیُعَظِّمُ النِّعْمَهَ عَلَیَّ فَلَا أُجَازِیهِ،
و نعمتش را بر من بزرگ می‌گرداند، اما من سپاسگزارش نیستم؛
فَکَمْ مِنْ مَوْهِبَهٍ هَنِیئَهٍ قَدْ أَعْطَانِی،
چه بسیار بخشش‌های گوارایی که به من عطا کرد
وَعَظِیمَهٍ مَخُوفَهٍ قَدْ کَفَانِی،
و چه سختی‌های هولناکی که از من دور ساخت
وَبَهْجَهٍ مُونِقَهٍ قَدْ أَرَانِی،
و چه شادی‌های دلنشینی که به من نمایاند
فَأُثْنِی عَلَیْهِ حامِداً، وَأَذْکُرُهُ مُسَبِّحاً .
پس او را ستایش‌کنان سپاس می‌گویم و تسبیح‌گویان یادش می‌کنم.
الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِی لَا یُهْتَکُ حِجَابُهُ، وَلَا یُغْلَقُ بَابُهُ،
همۀ حمد و ستایش مخصوص خدایی است که پردۀ (حرمت) او دریده نمی‌شود، و در رحمتش بسته نمی‌گردد،
وَلَا یُرَدُّ سَائِلُهُ، وَلَا یُخَیَّبُ آمِلُهُ.
و درخواست‌کننده از او رد نمی‌شود و آرزومند به او ناامید نمی‌گردد.
الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِی یُؤْمِنُ الْخَائِفِینَ، وَیُنَجِّی الصَّالِحِینَ،
همۀ حمد و ستایش مخصوص خدایی است که بیمناکان را پناه می‌دهد، و نیکان را رهایی می‌بخشد،
وَیَرْفَعُ الْمُسْتَضْعَفِینَ، وَیَضَعُ الْمُسْتَکْبِرِینَ،
و مستضعفان را سربلند می‌کند و گردنکشان را به خواری می‌کشاند؛
وَیُهْلِکُ مُلُوکاً وَیَسْتَخْلِفُ آخَرِینَ،
و پادشاهان را نابود می‌سازد و دیگران را جایگزین آنان می‌کند.
وَالْحَمْدُ لِلّٰهِ قَاصِمِ الْجَبَّارِینَ، مُبِیرِ الظَّالِمِینَ،
همۀ حمد و ستایش مخصوص خدایی است که درهم‌شکنندۀ جباران، و نابودکنندۀ ستمگران است
مُدْرِکِ الْهَارِبِینَ، نَکَالِ الظَّالِمِینَ،
دریابندۀ گریزندگان، و کیفردهندۀ ظالمان است
صَرِیخِ الْمُسْتَصْرِخِینَ، مَوْضِعِ حَاجَاتِ الطَّالِـبِینَ، مُعْتَمَدِ الْمُؤْمِنِینَ.
فریادرس فریادخواهان، پناهگاه حاجت‌مندان و تکیه‌گاه مؤمنان است.
الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِی مِنْ خَشْیَتِهِ تَرْعَدُ السَّمَاءُ وَسُکَّانُهَا،
همۀ حمد و ستایش مخصوص خدایی است که از بیم او آسمان و ساکنانش غرّش کنند،
وَتَرْجُفُ الْأَرْضُ وَعُمَّارُها،
و زمین و آبادکنندگانش به لرزه می‌افتند
وَتَمُوجُ الْبِحَارُ وَمَنْ یَسْبَحُ فِی غَمَرَاتِهَا؛
و دریاها با تمام آنچه در اعماقشان شناور است، به تلاطم درمی‌آیند.
﴿الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِی هَدَانَا لِهَذا وَمَا کُنَّا لِنَهْتَدِیَ لَوْلَا أَنْ هَدَانَا اللّٰهُ﴾
همۀ حمد و ستایش مخصوص خدایی است که ما را به این (راه) هدایت کرد و اگر خدا هدایتمان نمی‌کرد، هرگز راه نمی‌یافتیم.
الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِی یَخْلُقُ وَلَمْ یُخْلَقْ،
همۀ حمد و ستایش مخصوص خدایی است که می‌آفریند و خود آفریده نشده؛
وَیَرْزُقُ وَلَا یُرْزَقُ، وَیُطْعِمُ وَلَا یُطْعَمُ،
روزی می‌دهد و روزی نمی‌خورد؛ طعام می‌دهد و خود اطعام نمی‌شود؛
وَیُمِیتُ الْأَحْیَاءَ، وَیُحْیِی الْمَوْتَى، وَهُوَ حَیٌّ لَا یَمُوتُ،
زندگان را می‌میراند و مردگان را زنده می‌کند؛ او خود زنده‌ای است که هرگز نمی‌میرد؛
بِیَدِهِ الْخَیْرُ، وَهُوَ عَلَى کُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ.
خیر و نیکی تنها به دست اوست و او بر هر چیزی تواناست.
اللّٰهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ عَبْدِکَ وَرَسُولِکَ وَأَمِینِکَ وَصَفِیِّکَ
بارالها! درود فرست بر محمد؛ بنده، فرستاده، امین، و برگزیده‌ات،
وَحَبِیبِکَ وَخِیَرَتِکَ مِنْ خَلْقِکَ، وَحَافِظِ سِرِّکَ، وَمُبَلِّغِ رِسَالَاتِکَ
او که محبوب تو و بهترین آفریدگانت و نگهدارندۀ راز تو و رسانندۀ پیام‌های توست؛
أَفْضَلَ وَأَحْسَنَ وَأَجْمَلَ وَأَکْمَلَ وَأَزْکَى وَأَنـْمَى وَأَطْیَبَ وَأَطْهَرَ وَأَسْنَى وَأَکْثَرَ مَا صَلَّیْتَ وَبَارَکْتَ وَتَرَحَّمْتَ وَتَحَنَّنْتَ وَسَلَّمْتَ عَلَى أَحَدٍ مِنْ عِبَادِکَ وَأَنْبِیَائِکَ وَرُسُلِکَ وَصِفْوَتِکَ وَأَهْلِ الْکَرَامَهِ عَلَیْکَ مِنْ خَلْقِکَ؛
برترین، نیکوترین، زیباترین، کامل‌ترین، پاک‌ترین و فزاینده‌ترین و دلپسندترین و پاکیزه‌ترین و بلندترین و بیشترین درودی که بر بندگان، پیامبران و رسولان و برگزیدگان خاص و آفریدگان کریم خود نثار کردی و به ایشان برکت دادی و ترحم نمودی و مهر ورزیدی و سلام دادی.
اللّٰهُمَّ وَصَلِّ عَلَى عَلِیٍّ أَمِیرِالْمُؤْمِنِینَ، وَوَصِیِّ رَسُولِ رَبِّ الْعَالَمِینَ،
خداوندا! درود فرست بر علی، امیر مؤمنان و جانشین فرستادۀ پروردگار جهانیان؛
عَبْدِکَ وَوَلِیِّکَ وَأَخِی رَسُولِکَ وَحُجَّتِکَ عَلَى خَلْقِکَ، وَآیَتِکَ الْکُبْرَى، وَالنَّبَأَ الْعَظِیمِ،
او که بنده و ولی تو، و برادر پیامبرت و حجت تو بر آفریدگان و بزرگترین نشانۀ تو و همان خبر عظیم است؛
وَصَلِّ عَلَى الصِّدِّیقَهِ الطَّاهِرَهِ فَاطِمَهَ(الزَّهْرَاءِ) سَیِّدَهِ نِسَاءِ الْعالَمِینَ،
و درود فرست بر آن بانوی صدیق و پاکیزه، فاطمه، سرور زنان جهان.
وَصَلِّ عَلَى سِبْطَیِ الرَّحْمَهِ، وَ إِمامَیِ الْهُدَى الْحَسَنِ وَالْحُسَیْنِ سَیِّدَیْ شَبَابِ أَهْلِ الْجَنَّهِ،
و درود فرست بر دو نوۀ پیامبر رحمت و دو پیشوای هدایت، حسن و حسین، دو سرور جوانان اهل بهشت.
وَصَلِّ عَلَى أَئِمَّهِ الْمُسْلِمِینَ؛ عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ، وَمُحَمَّدِ بْنِ عَلِیٍّ،
و درود فرست بر پیشوایان مسلمانان: علی بن الحسین، و محمد بن علی،
وَجَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ، وَمُوسَى بْنِ جَعْفَرٍ، وَعَلِیِّ بْنِ مُوسَى،
و جعفر بن محمد، و موسی بن جعفر، و علی بن موسی،
وَمُحَمَّدِ بْنِ عَلِیٍّ، وَعَلِیِّ بْنِ مُحَمَّدٍ، وَالْحَسَنِ بْنِ عَلِیٍّ، وَالْخَلَفِ الْهَادِی الْمَهْدِیِّ،
و محمد بن علی، و علی بن محمد، و حسن بن علی و یادگار هدایتگر و هدایت یافته؛
حُجَجِکَ عَلَى عِبَادِکَ، وَأُمَنَائِکَ فِی بِلادِکَ صَلَاهً کَثِیرَهً دَائِمَهً؛
آنان که حجت‌های تو بر بندگان و امینان تو در سرزمین‌هایت هستند؛ درودی بسیار و همیشگی.
اللّٰهُمَّ وَصَلِّ عَلَى وَلیِّ أَمْرِکَ الْقَائِمِ الْمُؤَمَّلِ، وَالْعَدْلِ الْمُنْتَظَرِ،
خداوندا! درود فرست بر ولیّ امرت، آن قیام‌کنندۀ مورد آرزو و عدالت مورد انتظار؛
وَحُفَّهُ بِمَلَائِکَتِکَ الْمُقَرَّبِینَ، وَأَیِّدْهُ بِرُوحِ الْقُدُسِ یَا رَبَّ الْعالَمِینَ.
او را در میان فرشتگان مقربت در بر گیر و با روح‌القدس یاری‌اش فرما، ای پروردگار جهانیان.
اللّٰهُمَّ اجْعَلْهُ الدَّاعِیَ إِلَى کِتَابِکَ، وَالْقَائِمَ بِدِینِکَ،
خداوندا! او را فراخواننده به کتابت و برپاکنندۀ آیینت قرار ده؛
اسْتَخْلِفْهُ فِی الْأَرْضِ کَمَا اسْتَخْلَفْتَ الَّذِینَ مِنْ قَبْلِهِ،
او را در زمین جانشین خود گردان، چنان‌که پیشینیان را جانشین ساختی؛
مَکِّنْ لَهُ دِینَهُ الَّذِی ارْتَضَیْتَهُ لَهُ،
آن دینی را که برایش پسندیده‌ای برای او استوار گردان
أَبْدِلْهُ مِنْ بَعْدِ خَوْفِهِ أَمْناً، یَعْبُدُکَ لَا یُشْرِکُ بِکَ شَیْئاً.
و هراسش را به امنیت بدل کن تا با اخلاص کامل تو را پرستش کند.
اللّٰهُمَّ أَعِزَّهُ وَأَعْزِزْ بِهِ وَانْصُرْهُ وَانْتَصِرْ بِهِ،
خداوندا! او را عزتمند و قوی بدار و (ما را) به او عزت و قدرت ببخش؛
وَانْصُرْهُ نَصْراً عَزِیزاً، وَافْتَحْ لَهُ فَتْحاً یَسِیراً،
نصرتی پیروزمندانه و عزتمندانه نصیبش کن و گشایشی آسان برایش فراهم ساز
وَاجْعَلْ لَهُ مِنْ لَدُنْکَ سُلْطَاناً نَصِیراً.
و از جانب خود، قدرتی یاری‌گر برای او قرار ده.
اللّٰهُمَّ أَظْهِرْ بِهِ دِینَکَ وَسُنَّهَ نَبِیِّکَ حَتَّى لَا یَسْتَخْفِیَ بِشَیْءٍ مِنَ الْحَقِّ مَخَافَهَ أَحَدٍ مِنَ الْخَلْقِ.
خداوندا! به دست او دینت و سنت پیامبرت را آشکار کن، تا چیزی از حق، از ترس احدی از مردم، پنهان نماند.
اللّٰهُمَّ إِنَّا نَرْغَبُ إِلَیْکَ فِی دَوْلَهٍ کَرِیمَهٍ تُعِزُّ بِهَا الْإِسْلامَ وَأَهْلَهُ، وَتُذِلُّ بِهَا النِّفَاقَ وَأَهْلَهُ،
خداوندا! ما مشتاقانه از تو «دولت کریمه‌ای» می‌خواهیم که اسلام و اهلش را با آن عزتمند گردانی و نفاق و اهلش را با آن خوار سازی؛
وَتَجْعَلُنَا فِیهَا مِنَ الدُّعَاهِ إِلَى طَاعَتِکَ، وَالْقَادَهِ إِلَى سَبِیلِکَ،
و ما را در آن دولت، از دعوت‌کنندگان به طاعت خود و راهبران به سوی راهت قرار دهی،
وَتَرْزُقُنا بِهَا کَرَامَهَ الدُّنْیَا وَالْآخِرَهِ؛
و به برکت آن، بزرگواری دنیا و آخرت را روزی‌مان فرمایی.
اللّٰهُمَّ مَا عَرَّفْتَنا مِنَ الْحَقِّ فَحَمِّلْنَاهُ، وَمَا قَصُرْنا عَنْهُ فَبَلِّغْنَاهُ.
خداوندا! آنچه از حق به ما شناساندی، توان انجامش را نیز به ما بده و آنچه را از آن کوتاهی کردیم، ما را به انجام آن برسان.
اللّٰهُمَّ الْمُمْ بِه شَعَثَنا، وَاشْعَبْ بِهِ صَدْعَنا،
خداوندا! به برکت او (حضرت مهدی”عج”)، پراکندگی ما را سامان بخش، و شکاف‌های میان ما را پر کن
وَارْتُقْ بِهِ فَتْقَنَا، وَکَثِّرْ بِهِ قِلَّتَنَا،
و بواسطۀ او گسست ما را پیوند ده، و اندکمان را بسیار کن،
وَأَعْزِزْ بِهِ ذِلَّتَنَا، وَأَغْنِ بِهِ عَائِلَـنَا،
و ذلت ما را به عزت بدل ساز، و تنگدستی ما را برطرف کن،
وَاقْضِ بِهِ عَنْ مَغْرَمِنا،[2] وَاجْبُرْ بِهِ فَقْرَنا،
بدهی ما را از برکت او بپرداز، و فقر ما را به برکت اوجبران کن،
وَسُدَّ بِهِ خَلَّتَنَا، وَیَسِّرْ بِهِ عُسْرَنَا،
به برکت او نیاز ما را برطرف ساز، و سختی ما را آسان کن،
وَبَیِّضْ بِهِ وُجُوهَنَا، وَفُکَّ بِهِ أَسْرَنَا،
ما را به برکتش روسپید گردان، و اسیرانمان را آزاد کن،
وَأَنْجِحْ بِهِ طَلِبَتَنَا، وَأَنْجِزْ بِهِ مَوَاعِیدَنا،
به واسطۀ او خواسته‌های ما را برآورده ساز، و وعده‌های ما را محقق کن
وَاسْتَجِبْ بِهِ دَعْوَتَـنَا، وَأَعْطِنَا بِهِ سُؤْلَـنَا،
و به حق او دعای ما را مستجاب کن و خواسته‌هایمان را به‌حق او عطا فرما
وَبَلِّغْنَا بِهِ مِنَ الدُّنْیَا وَالْآخِرَهِ آمَالَـنَا، وَأَعْطِنَا بِهِ فَوْقَ رَغْبَتِنَا،
و به یاری او ما را به آرزوهای دنیا و آخرتمان برسان و بالاتر از آرزویمان به ما اعطا کن
یَا خَیْرَ الْمَسْؤُولِینَ، وَأَوْسَعَ الْمُعْطِینَ،
ای بهترین کسی که از او درخواست می‌کنند و ای بخشنده‌ترین عطاکنندگان!
اشْفِ بِهِ صُدُورَنا، وَأَذْهِبْ بِهِ غَیْظَ قُلُوبِنَا،
به واسطۀ او سینه‌های ما را شفا بده، و کینۀ دل‌هایمان را بزدای
وَاهْدِنَا بِهِ لِمَا اخْتُلِفَ فِیهِ مِنَ الْحَقِّ بِإِذْنِکَ،
و ما را در حقی که مورد اختلاف قرار گرفته، به فرمان خود هدایت فرما؛
إِنَّکَ تَهْدِی مَنْ تَشَاءُ إِلَى صِرَاطٍ مُسْتَقِیمٍ،
که تو هر که را بخواهی به راه راست هدایت می‌کنی.
وَانْصُرْنَا بِهِ عَلَى عَدُوِّکَ وَعَدُوِّنا إِلَهَ الْحَقِّ آمِینَ؛
و ما را به وسیلۀ او بر دشمن خودت و دشمن ما پیروز گردان، ای محبوب حقیقی، اجابت فرما.
اللّٰهُمَّ إِنَّا نَشْکُو إِلَیْکَ فَقْدَ نَبِیِّنَا صَلَوَاتُکَ عَلَیْهِ وَآلِهِ،
خداوندا! ما به تو شکایت می‌کنیم از نبودن پیامبرمان (که درود تو بر او و خاندانش باد)،
وَغَیْبَهَ وَلِیِّنَا ، وَکَثْرَهَ عَدُوِّنَا، وَقِلَّهَ عَدَدِنَا،
و به تو شکایت می‌کنیم از غیبت مولایمان، و بسیاری دشمنانمان، و کمی تعدادمان،
وَشِدَّهَ الْفِتَنِ بِنَا، وَتَظَاهُرَ الزَّمَانِ عَلَیْنا،
و به تو شکایت می‌کنیم از سختی فتنه‌ها علیه ما، و فشار زمانه بر ما.
فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَآلِهِ ، وَأَعِنَّا عَلَى ذَلِکَ بِفَتْحٍ مِنْکَ تُعَجِّلُهُ،
بر محمد و آلش درود فرست و ما را بر این سختی‌ها یاری ده با گشایشی سریع از جانب خود؛
وَبِضُرٍّ تَکْشِفُهُ، وَنَصْرٍ تُعِزُّهُ،
و یارمان باش با برطرف کردن رنج‌ها، و با یک پیروزی با عزت
وَسُلْطانِ حَقٍّ تُظْهِرُهُ، وَرَحْمَهٍ مِنْکَ تُجَلِّلُـنَاهَا،
و با حکومتی حق که آشکارش سازی، و با رحمتی از سوی خودت که ما را فرا گیرد،
وَعَافِیَهٍ مِنْکَ تُلْبِسُنَاهَا، بِرَحْمَتِکَ یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ.
و یاریمان کن با تندرستی و عافیتی که بر ما بپوشانی؛ به رحمتت ای مهربان‌ترینِ مهربانان.
ادامه مطلب ↗
دل که تنگ باشد و دستت به جایی بند نباشد؛
میفتی به قربان صدقه‌های عاشقانه،
و شِکوِه‌های دوری،
و آسیب‌هایی که در این فراق احاطه‌ات کرده،
و نگرانی از دور افتادن‌ها و جدا شدن‌های کشنده …
شب‌های ماه رمضان، انگار شب‌های دلتنگی باید باشد،
که هر شب دعوت مان کرده‌اند به سفرۀ افتتاح ….
در هر شب از ماه رمضان بخواند:
اَللّٰهُمَّ إِنّی أَفْتَتِحُ الثَّناءَ بِحَمْدِکَ
خداوندا! ستایش تو را با حمد و سپاست آغاز می‌کنم ،
وَأَنْتَ مُسَدِّدٌ لِلصَّوَابِ بِمَنِّکَ،
و تویی که به لطف و بخشش خویش، به راستی و درستی راهنمایی می‌کنی.
وَأَیْقَنْتُ أَنَّکَ أَنْتَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِینَ فِی مَوْضِعِ الْعَفْوِ وَالرَّحْمَهِ،
و یقین دارم که در جایگاه عفو و رحمت تو مهربان‌ترین مهربانانی ،
وَأَشَدُّ الْمُعَاقِبِینَ فِی مَوْضِعِ النَّکَالِ وَالنَّقِمَهِ،
و در جایگاه مجازات و کیفر، سخت‌ترین عقوبت‌کنندگان هستی،
وَأَعْظَمُ الْمُتَجَبِّرِینَ فِی مَوْضِعِ الْکِبْرِیَاءِ وَالْعَظَمَهِ.
و در مقام بزرگی و عظمت، برترین قدرتمندان و فرمانروایان جهانی.
اللّٰهُمَّ أَذِنْتَ لِی فِی دُعَائِکَ وَمَسْأَلَتِکَ،
خداوندا، تو خود به من اجازه دادی که تو را بخوانم و حاجاتم را از تو بخواهم.
فَاسْمَعْ یَا سَمِیعُ مِدْحَتِی،
پس ستایشم را بشنو، ای شنوا؛
وَأَجِبْ یَا رَحِیمُ دَعْوَتِی،
و دعایم را اجابت کن، ای مهربان،
وَأَقِلْ یَا غَفُورُ عَثْرَتِی،
و ای بخشندهٔ خطاپوش، لغزش مرا ببخش و نادیده بگیر.
فَکَمْ یَا إِلَهِی مِنْ کُرْبَهٍ قَدْ فَرَّجْتَها،
محبوب من! چه بسیار سختی‌هایی که گره آنها را گشودی،
وَهُمُومٍ قَدْ کَشَفْتَهَا،
و چه اندوه‌هایی که از دل زدودی؛
وَعَثْرَهٍ قَدْ أَقَلْتَهَا،
چه لغزش‌ها که از آن در گذشتی،
وَرَحْمَهٍ قَدْ نَشَرْتَهَا،
و چه باران رحمتی که باریدی،
وَحَلْقَهِ بَلَاءٍ قَدْ فَکَکْتَهَا،
و چه زنجیرهای بلایی که از هم گسستی.
الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِی لَمْ یَتَّخِذْ صَاحِبَهً وَلَا وَلَداً
همۀ حمد و ستایش از آنِ خدایی است که نه همسری اختیار کرده است و نه فرزندی،
﴿وَلَمْ یَکُنْ لَهُ شَرِیکٌ فِی الْمُلْکِ وَلَمْ یَکُنْ لَهُ وَلِیٌّ مِنَ الذُّلِّ وَکَبِّرْهُ تَکْبِیراً﴾؛
همان که در فرمانروایی‌اش شریکی ندارد و هرگز دچار خواری نمی‌شود تا به یاری‌گری نیاز داشته باشد؛ پس او را به شایستگی و بسیار بزرگ بدار.
الْحَمْدُ لِلّٰهِ بِجَمِیعِ مَحَامِدِهِ کُلِّهَا، عَلَى جَمِیعِ نِعَمِهِ کُلِّهَا.
همۀ حمد و سپاس خدای را با تمام ستایش‌هایش، در برابر تمام نعمت‌هایش.
الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِی لَا مُضَادَّ لَهُ فِی مُلْکِهِ، وَلَا مُنَازِعَ لَهُ فِی أَمْرِهِ.
همۀ حمد و سپاس خدای را که در فرمانروایی رقیبی ندارد و در تدبیر کارهایش ستیزه‌جویی برای او نیست.
الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِی لَا شَرِیکَ لَهُ فِی خَلْقِهِ، وَلَا شَبِیهَ لَهُ فِی عَظَمَتِهِ.
همۀ حمد و سپاس خدای را که در آفرینش، شریکی برای او متصور نیست و در شکوه و عظمت، هیچ مانندی ندارد.
الْحَمْدُ لِلّٰهِ الْفَاشِی فِى الْخَلْقِ أَمْرُهُ وَحَمْدُهُ،
همۀ حمد و سپاس خدای را که فرمان و سپاس‌گزاری او در میان آفریدگانش آشکار و جاری است؛
الظَّاهِرِ بِالْکَرَمِ مَجْدُهُ، الْبَاسِطِ بِالْجُودِ یَدَهُ،
آن که بزرگواری‌اش با کرامت او هویداست و دست بخشندگی‌اش به جود و سخاوت گشوده است.
الَّذِی لَا تَنْقُصُ خَزَائِنُهُ،
خدایی که گنجینه‌هایش هرگز کاستی نمی‌پذیرد
وَلَا تَزِیدُهُ[1] کَثْرَهُ الْعَطَاءِ إِلّا جُوداً وَکَرَماً
و بخشش بسیار، جز بر جود و کرمش نمی‌افزاید؛
إِنَّهُ هُوَ الْعَزِیزُ الْوَهَّابُ.
چرا که او همان توانمند شکست‌ناپذیر و بسیار بخشایشگر است.
اللّٰهُمَّ إِنّی أَسْأَلُکَ قَلِیلاً مِنْ کَثِیرٍ،
خدایا! من از تو اندکی از بسیار را می‌طلبم؛
مَعَ حَاجَهٍ بِى إِلَیْهِ عَظِیمَهٍ وَغِنَاکَ عَنْهُ قَدِیمٌ
با آنکه نیاز من به آن، بسیار بزرگ است و بی‌نیازی تو از آن، دیرینه و همیشگی.
وَهُوَ عِنْدِی کَثِیرٌ، وَهُوَ عَلَیْکَ سَهْلٌ یَسِیرٌ؛
آنچه می‌خواهم، پیش من بسیار بزرگ و باارزش است، اما برای تو بسیار ساده و آسان است.
اللّٰهُمَّ إِنَّ عَفْوَکَ عَنْ ذَنْبِی، وَتَجاوُزَکَ عَنْ خَطِیئَتِی،
خداوندا! اینکه از گناهم درگذشتی، و بر خطاهایم چشم پوشیدی
وَصَفْحَکَ عَنْ ظُلْمِی، وَسَتْرَکَ عَلَى قَبِیحِ عَمَلِی،
و از ستمی که روا داشتم گذشت کردی، و بر کردار زشتم پرده کشیدی،
وَحِلْمَکَ عَنْ کَثِیرِ جُرْمِی عِنْدَ مَا کانَ مِنْ خَطَإی وَعَمْدِی
و در برابر گناهان بی‌شمارم _ چه آنها که به اشتباه انجام دادم و چه آنها که از روی عمد بود _ بردباری نشان دادی؛
أَطْمَعَنِی فِی أَنْ أَسْأَلَکَ مَا لَا أَسْتَوْجِبُهُ مِنْکَ
همه و همه مرا به طمع انداخت تا چیزی را از تو بخواهم که شایستگی‌اش را ندارم.
الَّذِی رَزَقْتَنِی مِنْ رَحْمَتِکَ، وَأَرَیْتَنِی مِنْ قُدْرَتِکَ، وَعَرَّفْتَنِی مِنْ إِجابَتِکَ،
همان رحمتت که روزی‌ام کردی، و قدرتت که به من نشان دادی، و اجابتت که به من شناساندی؛
فَصِرْتُ أَدْعُوکَ آمِناً، وَأَسْأَلُکَ مُسْتَأْنِساً لَا خَائِفاً وَلَا وَجِلاً،
پس دیگر با اطمینان صدایت می‌زنم و با انس و صمیمیت و بدون آنکه بترسم یا هراسی داشته باشم، از تو درخواست می‌کنم؛
مُدِلّاً عَلَیْکَ فِیمَا قَصَدْتُ فِیهِ إِلَیْکَ،
و حتی در آنچه به خاطرش به سوی تو آمده‌ام، با ناز و دلال بر تو روی می‌آورم.
فَإِنْ أَبْطَأَ عَنِّی عَتَبْتُ بِجَهْلِی عَلَیْکَ،
اگر در برآوردن حاجتم تأخیری افتاد، از سر نادانی بر تو خرده گرفتم،
وَلَعَلَّ الَّذِی أَبْطَأَ عَنِّی هُوَ خَیْرٌ لِی لِعِلْمِکَ بِعَاقِبَهِ الْأُمُورِ،
در حالی که شاید این درنگ به سود من بوده باشد؛ چرا که تو به سرانجام کارها آگاهی.
فَلَمْ أَرَ مَوْلىً کَرِیماً أَصْبَرَ عَلَى عَبْدٍ لَئِیمٍ مِنْکَ عَلَیَّ، یَا رَبِّ،
پروردگار من! هرگز مولای کریمی ندیدم که بر بندۀ پستی چون من، چنین صبور باشد.
إِنَّکَ تَدْعُونِی فَأُوَلِّی عَنْکَ،
تو مرا می‌خوانی و من از تو رو می‌گردانم؛
وَتَتَحَبَّبُ إِلَیَّ فَأَتَبَغَّضُ إِلَیْکَ،
تو به من محبت می‌کنی و من با تو دشمنی می‌کنم؛
وَتَتَوَدَّدُ إِلَیَّ فَلَا أَقْبَلُ مِنْکَ کَأَنَّ لِیَ التَّطَوُّلَ عَلَیْکَ؛
تو با من دوستی می‌ورزی و من نمی‌پذیرم؛ گویی که منّتی بر تو دارم!
فَلَمْ یَمْنَعْکَ ذَلِکَ مِنَ الرَّحْمَهِ لِی وَالْإِحْسَانِ إِلَیَّ،
اما این سرکشی‌ها، تو را از رحمت و احسان بر من بازنداشت
وَالتَّفَضُّلِ عَلَیَّ بِجُودِکَ وَکَرَمِکَ،
و از بخشش افزون جود و کرمت بر من نکاست.
فَارْحَمْ عَبْدَکَ الْجَاهِلَ
پس بر این بندۀ نادانت رحم کن
وَجُدْ عَلَیْهِ بِفَضْلِ إِحْسَانِکَ إِنَّکَ جَوَادٌ کَرِیمٌ.
و با فزونی احسانت بر او ببخش، که تو بخشنده و بزرگواری.
الْحَمْدُ لِلّٰهِ مَالِکِ الْمُلْکِ، مُجْرِی الْفُلْکِ، مُسَخِّرِ الرِّیَاحِ،
ستایش مخصوص خدایی است که مالک هستی است؛روان‌کنندۀ کشتی‌ها، رام‌کنندۀ بادها،
فَالِقِ الْإِصْبَاحِ، دَیَّانِ الدِّینِ، رَبِّ الْعَالَمِینَ.
پدیدآورندۀ سپیده‌دم، داور روز جزا و پروردگار جهانیان.
الْحَمْدُ لِلّٰهِ عَلَى حِلْمِهِ بَعْدَ عِلْمِهِ،
همۀ حمد و ستایش مخصوص خدایی است که با وجود دانایی‌اش (بر گناهان ما) بردباری می‌کند؛
وَالْحَمْدُ لِلّٰهِ عَلَى عَفْوِهِ بَعْدَ قُدْرَتِهِ،
و همۀ حمد و ستایش مخصوص خدایی است که با وجود قدرتمندی‌اش می‌بخشد؛
وَالْحَمْدُ لِلّٰهِ عَلَى طُولِ أَنَاتِهِ فِی غَضَبِهِ وَهُوَ قَادِرٌ عَلَى مَا یُرِیدُ.
و همۀ حمد و ستایش مخصوص خدایی است که در هنگام خشم، بسیار شکیباست، در حالی که بر هر چه اراده کند، تواناست.
الْحَمْدُ لِلّٰهِ خَالِقِ الْخَلْقِ، بَاسِطِ الرِّزْقِ، فَالِقِ الْإِصْبَاحِ،
و همۀ حمد و ستایش مخصوص خدایی است که آفریدگار خلق، گسترانندۀ روزی، شکافندۀ صبح،
ذِى الْجَلَالِ وَالْإِکْرَامِ وَالْفَضْلِ وَالْإِنْعَامِ،
صاحب جلال و بزرگواری و خداوند فضل و بخشندگی است؛
الَّذِی بَعُدَ فَلَا یُرَى، وَقَرُبَ فَشَهِدَ النَّجْوَى، تَبَارَکَ وَتَعَالَى.
خدایی که از فرط دوری دیده نمی‌شود و از شدّت نزدیکی شاهد نجواهای پنهان است؛ بلندمرتبه و بزرگوار است.
الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِی لَیْسَ لَهُ مُنَازِعٌ یُعَادِلُهُ،
و همۀ حمد و ستایش مخصوص خدایی است که نه ستیزه‌جویی دارد که با او برابری کند،
وَلَا شَبِیهٌ یُشَاکِلُهُ، وَلَا ظَهِیرٌ یُعَاضِدُهُ،
نه شبیهی دارد که با او همسان باشد و نه یاوری که او را پشتیبانی کند.
قَهَرَ بِعِزَّتِهِ الْأَعِزَّاءَ،
با عزت خویش بر تمامی قدرتمندان چیره گشت
وَتَواضَعَ لِعَظَمَتِهِ الْعُظَمَاءُ،
و بزرگان در برابر عظمتش فروتنی کردند؛
فَبَلَغَ بِقُدْرَتِهِ مَا یَشَاءُ؛
پس با قدرت خود به هر چه خواست، رسید.
الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِی یُجِیبُنِی حِینَ أُنَادِیهِ،
همۀ حمد و ستایش مخصوص خدایی است که چون صدایش می‌زنم، پاسخم می‌دهد
وَیَسْتُرُ عَلَیَّ کُلَّ عَوْرَهٍ وَأَنَا أَعْصِیهِ،
و هر عیب و زشتی را بر من می‌پوشاند در حالی که من نافرمانی‌اش می‌کنم
وَیُعَظِّمُ النِّعْمَهَ عَلَیَّ فَلَا أُجَازِیهِ،
و نعمتش را بر من بزرگ می‌گرداند، اما من سپاسگزارش نیستم؛
فَکَمْ مِنْ مَوْهِبَهٍ هَنِیئَهٍ قَدْ أَعْطَانِی،
چه بسیار بخشش‌های گوارایی که به من عطا کرد
وَعَظِیمَهٍ مَخُوفَهٍ قَدْ کَفَانِی،
و چه سختی‌های هولناکی که از من دور ساخت
وَبَهْجَهٍ مُونِقَهٍ قَدْ أَرَانِی،
و چه شادی‌های دلنشینی که به من نمایاند
فَأُثْنِی عَلَیْهِ حامِداً، وَأَذْکُرُهُ مُسَبِّحاً .
پس او را ستایش‌کنان سپاس می‌گویم و تسبیح‌گویان یادش می‌کنم.
الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِی لَا یُهْتَکُ حِجَابُهُ، وَلَا یُغْلَقُ بَابُهُ،
همۀ حمد و ستایش مخصوص خدایی است که پردۀ (حرمت) او دریده نمی‌شود، و در رحمتش بسته نمی‌گردد،
وَلَا یُرَدُّ سَائِلُهُ، وَلَا یُخَیَّبُ آمِلُهُ.
و درخواست‌کننده از او رد نمی‌شود و آرزومند به او ناامید نمی‌گردد.
الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِی یُؤْمِنُ الْخَائِفِینَ، وَیُنَجِّی الصَّالِحِینَ،
همۀ حمد و ستایش مخصوص خدایی است که بیمناکان را پناه می‌دهد، و نیکان را رهایی می‌بخشد،
وَیَرْفَعُ الْمُسْتَضْعَفِینَ، وَیَضَعُ الْمُسْتَکْبِرِینَ،
و مستضعفان را سربلند می‌کند و گردنکشان را به خواری می‌کشاند؛
وَیُهْلِکُ مُلُوکاً وَیَسْتَخْلِفُ آخَرِینَ،
و پادشاهان را نابود می‌سازد و دیگران را جایگزین آنان می‌کند.
وَالْحَمْدُ لِلّٰهِ قَاصِمِ الْجَبَّارِینَ، مُبِیرِ الظَّالِمِینَ،
همۀ حمد و ستایش مخصوص خدایی است که درهم‌شکنندۀ جباران، و نابودکنندۀ ستمگران است
مُدْرِکِ الْهَارِبِینَ، نَکَالِ الظَّالِمِینَ،
دریابندۀ گریزندگان، و کیفردهندۀ ظالمان است
صَرِیخِ الْمُسْتَصْرِخِینَ، مَوْضِعِ حَاجَاتِ الطَّالِـبِینَ، مُعْتَمَدِ الْمُؤْمِنِینَ.
فریادرس فریادخواهان، پناهگاه حاجت‌مندان و تکیه‌گاه مؤمنان است.
الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِی مِنْ خَشْیَتِهِ تَرْعَدُ السَّمَاءُ وَسُکَّانُهَا،
همۀ حمد و ستایش مخصوص خدایی است که از بیم او آسمان و ساکنانش غرّش کنند،
وَتَرْجُفُ الْأَرْضُ وَعُمَّارُها،
و زمین و آبادکنندگانش به لرزه می‌افتند
وَتَمُوجُ الْبِحَارُ وَمَنْ یَسْبَحُ فِی غَمَرَاتِهَا؛
و دریاها با تمام آنچه در اعماقشان شناور است، به تلاطم درمی‌آیند.
﴿الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِی هَدَانَا لِهَذا وَمَا کُنَّا لِنَهْتَدِیَ لَوْلَا أَنْ هَدَانَا اللّٰهُ﴾
همۀ حمد و ستایش مخصوص خدایی است که ما را به این (راه) هدایت کرد و اگر خدا هدایتمان نمی‌کرد، هرگز راه نمی‌یافتیم.
الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِی یَخْلُقُ وَلَمْ یُخْلَقْ،
همۀ حمد و ستایش مخصوص خدایی است که می‌آفریند و خود آفریده نشده؛
وَیَرْزُقُ وَلَا یُرْزَقُ، وَیُطْعِمُ وَلَا یُطْعَمُ،
روزی می‌دهد و روزی نمی‌خورد؛ طعام می‌دهد و خود اطعام نمی‌شود؛
وَیُمِیتُ الْأَحْیَاءَ، وَیُحْیِی الْمَوْتَى، وَهُوَ حَیٌّ لَا یَمُوتُ،
زندگان را می‌میراند و مردگان را زنده می‌کند؛ او خود زنده‌ای است که هرگز نمی‌میرد؛
بِیَدِهِ الْخَیْرُ، وَهُوَ عَلَى کُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ.
خیر و نیکی تنها به دست اوست و او بر هر چیزی تواناست.
اللّٰهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ عَبْدِکَ وَرَسُولِکَ وَأَمِینِکَ وَصَفِیِّکَ
بارالها! درود فرست بر محمد؛ بنده، فرستاده، امین، و برگزیده‌ات،
وَحَبِیبِکَ وَخِیَرَتِکَ مِنْ خَلْقِکَ، وَحَافِظِ سِرِّکَ، وَمُبَلِّغِ رِسَالَاتِکَ
او که محبوب تو و بهترین آفریدگانت و نگهدارندۀ راز تو و رسانندۀ پیام‌های توست؛
أَفْضَلَ وَأَحْسَنَ وَأَجْمَلَ وَأَکْمَلَ وَأَزْکَى وَأَنـْمَى وَأَطْیَبَ وَأَطْهَرَ وَأَسْنَى وَأَکْثَرَ مَا صَلَّیْتَ وَبَارَکْتَ وَتَرَحَّمْتَ وَتَحَنَّنْتَ وَسَلَّمْتَ عَلَى أَحَدٍ مِنْ عِبَادِکَ وَأَنْبِیَائِکَ وَرُسُلِکَ وَصِفْوَتِکَ وَأَهْلِ الْکَرَامَهِ عَلَیْکَ مِنْ خَلْقِکَ؛
برترین، نیکوترین، زیباترین، کامل‌ترین، پاک‌ترین و فزاینده‌ترین و دلپسندترین و پاکیزه‌ترین و بلندترین و بیشترین درودی که بر بندگان، پیامبران و رسولان و برگزیدگان خاص و آفریدگان کریم خود نثار کردی و به ایشان برکت دادی و ترحم نمودی و مهر ورزیدی و سلام دادی.
اللّٰهُمَّ وَصَلِّ عَلَى عَلِیٍّ أَمِیرِالْمُؤْمِنِینَ، وَوَصِیِّ رَسُولِ رَبِّ الْعَالَمِینَ،
خداوندا! درود فرست بر علی، امیر مؤمنان و جانشین فرستادۀ پروردگار جهانیان؛
عَبْدِکَ وَوَلِیِّکَ وَأَخِی رَسُولِکَ وَحُجَّتِکَ عَلَى خَلْقِکَ، وَآیَتِکَ الْکُبْرَى، وَالنَّبَأَ الْعَظِیمِ،
او که بنده و ولی تو، و برادر پیامبرت و حجت تو بر آفریدگان و بزرگترین نشانۀ تو و همان خبر عظیم است؛
وَصَلِّ عَلَى الصِّدِّیقَهِ الطَّاهِرَهِ فَاطِمَهَ(الزَّهْرَاءِ) سَیِّدَهِ نِسَاءِ الْعالَمِینَ،
و درود فرست بر آن بانوی صدیق و پاکیزه، فاطمه، سرور زنان جهان.
وَصَلِّ عَلَى سِبْطَیِ الرَّحْمَهِ، وَ إِمامَیِ الْهُدَى الْحَسَنِ وَالْحُسَیْنِ سَیِّدَیْ شَبَابِ أَهْلِ الْجَنَّهِ،
و درود فرست بر دو نوۀ پیامبر رحمت و دو پیشوای هدایت، حسن و حسین، دو سرور جوانان اهل بهشت.
وَصَلِّ عَلَى أَئِمَّهِ الْمُسْلِمِینَ؛ عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ، وَمُحَمَّدِ بْنِ عَلِیٍّ،
و درود فرست بر پیشوایان مسلمانان: علی بن الحسین، و محمد بن علی،
وَجَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ، وَمُوسَى بْنِ جَعْفَرٍ، وَعَلِیِّ بْنِ مُوسَى،
و جعفر بن محمد، و موسی بن جعفر، و علی بن موسی،
وَمُحَمَّدِ بْنِ عَلِیٍّ، وَعَلِیِّ بْنِ مُحَمَّدٍ، وَالْحَسَنِ بْنِ عَلِیٍّ، وَالْخَلَفِ الْهَادِی الْمَهْدِیِّ،
و محمد بن علی، و علی بن محمد، و حسن بن علی و یادگار هدایتگر و هدایت یافته؛
حُجَجِکَ عَلَى عِبَادِکَ، وَأُمَنَائِکَ فِی بِلادِکَ صَلَاهً کَثِیرَهً دَائِمَهً؛
آنان که حجت‌های تو بر بندگان و امینان تو در سرزمین‌هایت هستند؛ درودی بسیار و همیشگی.
اللّٰهُمَّ وَصَلِّ عَلَى وَلیِّ أَمْرِکَ الْقَائِمِ الْمُؤَمَّلِ، وَالْعَدْلِ الْمُنْتَظَرِ،
خداوندا! درود فرست بر ولیّ امرت، آن قیام‌کنندۀ مورد آرزو و عدالت مورد انتظار؛
وَحُفَّهُ بِمَلَائِکَتِکَ الْمُقَرَّبِینَ، وَأَیِّدْهُ بِرُوحِ الْقُدُسِ یَا رَبَّ الْعالَمِینَ.
او را در میان فرشتگان مقربت در بر گیر و با روح‌القدس یاری‌اش فرما، ای پروردگار جهانیان.
اللّٰهُمَّ اجْعَلْهُ الدَّاعِیَ إِلَى کِتَابِکَ، وَالْقَائِمَ بِدِینِکَ،
خداوندا! او را فراخواننده به کتابت و برپاکنندۀ آیینت قرار ده؛
اسْتَخْلِفْهُ فِی الْأَرْضِ کَمَا اسْتَخْلَفْتَ الَّذِینَ مِنْ قَبْلِهِ،
او را در زمین جانشین خود گردان، چنان‌که پیشینیان را جانشین ساختی؛
مَکِّنْ لَهُ دِینَهُ الَّذِی ارْتَضَیْتَهُ لَهُ،
آن دینی را که برایش پسندیده‌ای برای او استوار گردان
أَبْدِلْهُ مِنْ بَعْدِ خَوْفِهِ أَمْناً، یَعْبُدُکَ لَا یُشْرِکُ بِکَ شَیْئاً.
و هراسش را به امنیت بدل کن تا با اخلاص کامل تو را پرستش کند.
اللّٰهُمَّ أَعِزَّهُ وَأَعْزِزْ بِهِ وَانْصُرْهُ وَانْتَصِرْ بِهِ،
خداوندا! او را عزتمند و قوی بدار و (ما را) به او عزت و قدرت ببخش؛
وَانْصُرْهُ نَصْراً عَزِیزاً، وَافْتَحْ لَهُ فَتْحاً یَسِیراً،
نصرتی پیروزمندانه و عزتمندانه نصیبش کن و گشایشی آسان برایش فراهم ساز
وَاجْعَلْ لَهُ مِنْ لَدُنْکَ سُلْطَاناً نَصِیراً.
و از جانب خود، قدرتی یاری‌گر برای او قرار ده.
اللّٰهُمَّ أَظْهِرْ بِهِ دِینَکَ وَسُنَّهَ نَبِیِّکَ حَتَّى لَا یَسْتَخْفِیَ بِشَیْءٍ مِنَ الْحَقِّ مَخَافَهَ أَحَدٍ مِنَ الْخَلْقِ.
خداوندا! به دست او دینت و سنت پیامبرت را آشکار کن، تا چیزی از حق، از ترس احدی از مردم، پنهان نماند.
اللّٰهُمَّ إِنَّا نَرْغَبُ إِلَیْکَ فِی دَوْلَهٍ کَرِیمَهٍ تُعِزُّ بِهَا الْإِسْلامَ وَأَهْلَهُ، وَتُذِلُّ بِهَا النِّفَاقَ وَأَهْلَهُ،
خداوندا! ما مشتاقانه از تو «دولت کریمه‌ای» می‌خواهیم که اسلام و اهلش را با آن عزتمند گردانی و نفاق و اهلش را با آن خوار سازی؛
وَتَجْعَلُنَا فِیهَا مِنَ الدُّعَاهِ إِلَى طَاعَتِکَ، وَالْقَادَهِ إِلَى سَبِیلِکَ،
و ما را در آن دولت، از دعوت‌کنندگان به طاعت خود و راهبران به سوی راهت قرار دهی،
وَتَرْزُقُنا بِهَا کَرَامَهَ الدُّنْیَا وَالْآخِرَهِ؛
و به برکت آن، بزرگواری دنیا و آخرت را روزی‌مان فرمایی.
اللّٰهُمَّ مَا عَرَّفْتَنا مِنَ الْحَقِّ فَحَمِّلْنَاهُ، وَمَا قَصُرْنا عَنْهُ فَبَلِّغْنَاهُ.
خداوندا! آنچه از حق به ما شناساندی، توان انجامش را نیز به ما بده و آنچه را از آن کوتاهی کردیم، ما را به انجام آن برسان.
اللّٰهُمَّ الْمُمْ بِه شَعَثَنا، وَاشْعَبْ بِهِ صَدْعَنا،
خداوندا! به برکت او (حضرت مهدی”عج”)، پراکندگی ما را سامان بخش، و شکاف‌های میان ما را پر کن
وَارْتُقْ بِهِ فَتْقَنَا، وَکَثِّرْ بِهِ قِلَّتَنَا،
و بواسطۀ او گسست ما را پیوند ده، و اندکمان را بسیار کن،
وَأَعْزِزْ بِهِ ذِلَّتَنَا، وَأَغْنِ بِهِ عَائِلَـنَا،
و ذلت ما را به عزت بدل ساز، و تنگدستی ما را برطرف کن،
وَاقْضِ بِهِ عَنْ مَغْرَمِنا،[2] وَاجْبُرْ بِهِ فَقْرَنا،
بدهی ما را از برکت او بپرداز، و فقر ما را به برکت اوجبران کن،
وَسُدَّ بِهِ خَلَّتَنَا، وَیَسِّرْ بِهِ عُسْرَنَا،
به برکت او نیاز ما را برطرف ساز، و سختی ما را آسان کن،
وَبَیِّضْ بِهِ وُجُوهَنَا، وَفُکَّ بِهِ أَسْرَنَا،
ما را به برکتش روسپید گردان، و اسیرانمان را آزاد کن،
وَأَنْجِحْ بِهِ طَلِبَتَنَا، وَأَنْجِزْ بِهِ مَوَاعِیدَنا،
به واسطۀ او خواسته‌های ما را برآورده ساز، و وعده‌های ما را محقق کن
وَاسْتَجِبْ بِهِ دَعْوَتَـنَا، وَأَعْطِنَا بِهِ سُؤْلَـنَا،
و به حق او دعای ما را مستجاب کن و خواسته‌هایمان را به‌حق او عطا فرما
وَبَلِّغْنَا بِهِ مِنَ الدُّنْیَا وَالْآخِرَهِ آمَالَـنَا، وَأَعْطِنَا بِهِ فَوْقَ رَغْبَتِنَا،
و به یاری او ما را به آرزوهای دنیا و آخرتمان برسان و بالاتر از آرزویمان به ما اعطا کن
یَا خَیْرَ الْمَسْؤُولِینَ، وَأَوْسَعَ الْمُعْطِینَ،
ای بهترین کسی که از او درخواست می‌کنند و ای بخشنده‌ترین عطاکنندگان!
اشْفِ بِهِ صُدُورَنا، وَأَذْهِبْ بِهِ غَیْظَ قُلُوبِنَا،
به واسطۀ او سینه‌های ما را شفا بده، و کینۀ دل‌هایمان را بزدای
وَاهْدِنَا بِهِ لِمَا اخْتُلِفَ فِیهِ مِنَ الْحَقِّ بِإِذْنِکَ،
و ما را در حقی که مورد اختلاف قرار گرفته، به فرمان خود هدایت فرما؛
إِنَّکَ تَهْدِی مَنْ تَشَاءُ إِلَى صِرَاطٍ مُسْتَقِیمٍ،
که تو هر که را بخواهی به راه راست هدایت می‌کنی.
وَانْصُرْنَا بِهِ عَلَى عَدُوِّکَ وَعَدُوِّنا إِلَهَ الْحَقِّ آمِینَ؛
و ما را به وسیلۀ او بر دشمن خودت و دشمن ما پیروز گردان، ای محبوب حقیقی، اجابت فرما.
اللّٰهُمَّ إِنَّا نَشْکُو إِلَیْکَ فَقْدَ نَبِیِّنَا صَلَوَاتُکَ عَلَیْهِ وَآلِهِ،
خداوندا! ما به تو شکایت می‌کنیم از نبودن پیامبرمان (که درود تو بر او و خاندانش باد)،
وَغَیْبَهَ وَلِیِّنَا ، وَکَثْرَهَ عَدُوِّنَا، وَقِلَّهَ عَدَدِنَا،
و به تو شکایت می‌کنیم از غیبت مولایمان، و بسیاری دشمنانمان، و کمی تعدادمان،
وَشِدَّهَ الْفِتَنِ بِنَا، وَتَظَاهُرَ الزَّمَانِ عَلَیْنا،
و به تو شکایت می‌کنیم از سختی فتنه‌ها علیه ما، و فشار زمانه بر ما.
فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَآلِهِ ، وَأَعِنَّا عَلَى ذَلِکَ بِفَتْحٍ مِنْکَ تُعَجِّلُهُ،
بر محمد و آلش درود فرست و ما را بر این سختی‌ها یاری ده با گشایشی سریع از جانب خود؛
وَبِضُرٍّ تَکْشِفُهُ، وَنَصْرٍ تُعِزُّهُ،
و یارمان باش با برطرف کردن رنج‌ها، و با یک پیروزی با عزت
وَسُلْطانِ حَقٍّ تُظْهِرُهُ، وَرَحْمَهٍ مِنْکَ تُجَلِّلُـنَاهَا،
و با حکومتی حق که آشکارش سازی، و با رحمتی از سوی خودت که ما را فرا گیرد،
وَعَافِیَهٍ مِنْکَ تُلْبِسُنَاهَا، بِرَحْمَتِکَ یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ.
و یاریمان کن با تندرستی و عافیتی که بر ما بپوشانی؛ به رحمتت ای مهربان‌ترینِ مهربانان.
